تهدیدهای ترامپ علیه ایران — بهمن

یک ناوگان عظیم به سمت ایران در حال حرکت است.

این ناوگان به سرعت، با قدرت، اشتیاق و هدف زیاد در حال حرکت است.

این ناوگان، به رهبری ناو هواپیمابر بزرگ آبراهام لینکلن، بزرگتر از ناوگانی است که به ونزوئلا فرستاده شده است.

مانند ونزوئلا، این ناوگان آماده، مایل و قادر است تا در صورت لزوم، ماموریت خود را با سرعت و خشونت به سرعت انجام دهد.

امیدوارم ایران به سرعت «به میز مذاکره بیاید» و برای یک توافق عادلانه و منصفانه (بدون سلاح هسته‌ای) مذاکره کند، توافقی که برای همه طرف‌ها خوب باشد. زمان در حال گذر است، واقعاً حیاتی است!

همانطور که قبلاً به ایران گفتم، توافق کنید! آنها این کار را نکردند و «عملیات چکش نیمه‌شب» رخ داد، یک ویرانی بزرگ برای ایران.

حمله بعدی بسیار بدتر خواهد بود! نگذارید این اتفاق دوباره بیفتد.

با توجه به گمانه‌زنی‌های فراوان در خصوص احتمال حمله آمریکا به ایران بهتر است چند نکته را یادآور شویم:

۱. از نظر رژیم صهیونیستی و آمریکا، تغییر نظام در ایران با توسل به زور، مستلزم یک جنگ فرسایشی طولانی مدت و هزینه مالی فراوان است که بعید است آمریکا حاضر باشد هزینه آن را بپردازد.

۲. گزینه‌های نظامی که در حال حاضر در اختیار آمریکاست، حمله محدود به چند پایگاه نظامی ایران است که این امر، منجر به تغییر نظام در ایران نمی‌شود و می‌تواند شکست دیگری برای ترامپ تلقی شود.

۳. از نظر غرب، ایران تفاوت‌های زیادی با ونزوئلا دارد و تعرض به رهبری ایران بسیار دشوار و حتی در صورت موفقیت، تنش‌ها را به شدت افزایش خواهد داد و گزینه مطلوبی از نظر آمریکا و نیز کشورهای عربی منطقه به شمار نمی‌رود.

۴. مالیات‌دهندگان آمریکایی تمایلی به جنگ فرسایشی ندارند و جنگ طولانی‌مدت با ایران، خطر ریزش آرای ترامپ را به دنبال دارد (جنگ کوتاه مدت با ایران نیز دستاورد قابل توجهی به همراه نخواهد داشت).

۵. از نظر غرب و رژیم صهیونیستی، جراحی‌های اقتصادی ایران اگر به صورت موفق اجرایی شود، مشروعیت نظام ایران را بالا خواهد برد و گزینه تغییر نظام را سخت‌تر خواهد کرد.

۶. با بن‌بست کنونی غرب در مسئله ایران، این احتمال وجود دارد که ترامپ به دنبال یک توافق سیاسی و یک دستاورد دیپلماتیک برای خود باشد و افتضاح عدم حمله به ایران (با وجود قولی که در این خصوص داده بود) را جبران کند.