ایران سر یک دوراهی قرار دارد؛ یک حق انتخاب دارد.
آنها یا میتوانند به جامعه بینالمللی بازگردند و برای ۹۰ میلیون شهروند خود صلح، فرصت و شانس رفاه به ارمغان بیاورند و باعث رشد اقتصادی و شکوفایی منطقه شوند؛
یا اینکه میتوانند به تلاشهای فریبکارانه، پنهانی و شوم خود برای دستیابی به تسلیحات هستهای ادامه دهند—تلاشهایی که در نهایت به نتیجه نخواهد رسید.
آنها با دنبال کردن این مسیر در طول چند دهه گذشته، آشفتگی اقتصادی شدید، مرگ و ویرانی را برای منطقه به بار آوردهاند.
وقت آن رسیده که ایران دست به انتخاب بزند. برگهای زیادی برای بازی در دست ندارند و ایالات متحده پیشرفتهای فوقالعادهای داشته است.
کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا درباره ایران:
امروز میزان نفت و فرآوردههای نفتی که روزانه از طریق تنگه هرمز روی آب جابهجا میشود، بهطور میانگین به ۱۰ میلیون بشکه در روز رسیده است.
در هفتههای آینده شاهد افزایش این آمار خواهید بود. اگر خطوط لوله میانبُر را هم به آن اضافه کنید، جریان انرژی خروجی از منطقه به ۱۳، ۱۴ تا ۱۵ میلیون بشکه در روز میرسد.
بنابراین بخش عمدهای از جریانی که پیش از درگیری وجود داشت برپاشده است؛ اگرچه هنوز کاملاً به حالت اول بازنگشته، اما روند پیشرفت بسیار قوی و مداوم است و ما این مسیر را ادامه خواهیم داد.
اکنون توپ در زمین ایران است تا صلح را به منطقه بازگرداند.