تحلیل: پایان مذاکره و چرخش به اهرمسازی داخلی
رضا طوسی مینویسد بنبست مذاکره با آمریکا به معنای ترجیح ترمیم زیرساختهای اقتصادی و انضباط ارزی پیش از هر توافقی است.
📌پایان مذاکره؛ تحلیل روند
✍رضا طوسی
🔹نقدها و تحلیل ما به کنار، تصمیم گرفته شد. «بنبست محض» در مذاکره با آمریکا وقتی در کلام رهبری تکرار میشود، معنایش ترجیح مسیر دیگری است: ابتدا اهرمسازی داخلی. این منطق اصلی است؛ جایی که قدرت چانهزنی میخواهد نه از تیتر توافق، بلکه از ترمیم زیرساختهای عملیاتی اقتصاد و مدیریت سختگیرانه جریانهای ارزی بیاید.
🔸در این خط، نفت و انضباط مالی نقطه شروعاند: افزایش صادرات برای تثبیت فوری، همراه با کنترل شدیدتر بر بانکهای خصوصی و نقش پررنگتر دولت در بانکداری و بازاریابی نفت برای مهار رانت. مسیر بهروشنی ناظر به سختگیری دولتی و ضد امتیازدهی است، با دیپلماسی معاملاتی که تنها بر پایه ظرفیت داخلی نتیجه بدهد.
🔹در سطح خارجی، این خط عملگرایی گزینشی را میپسندد: با چین و روسیه در جایی که نوع جدیدی از خوداتکایی را تعریف و تقویت کند. با خلیج فارس برای لجستیک و تجارت، اما بهشرط حفظ اهرم. با آمریکا تنها پس از استقرار ظرفیتهای داخلی و با منطق «داد و ستد».
🔸این نگاه، سیاست خارجی را امتداد حکمرانی اقتصادی میبیند: اهرمسازی مقدم بر مذاکره. در چنین چشماندازی، «انتخاب تراژیک» ایران این است که بهای توقف مسیر کوتاهمدت توافق را بپردازد، تا شاید در آینده از موضع توان داخلی و با دست پرتر پای میز گفتوگو بنشیند.
🔹آرزوی توفیق برای ایران و ایرانیان حتی از همین مسیر. والایام بیننا، و للحدیث تتمه.
🔰منبع: @ravandnews
#تحلیل #راهبرد_ایرانی #سیاست_خارجی