جمعه ۲۷ شهریور ۱۴۰۵·۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶
راهبرد ایرانی دریچه‌ای به اخبار و تحلیل‌های روز جهان و ایران
پرونده‌های فعال همه پرونده‌ها
۷۷ روز پیش
سیاست داخلیلبنان

پیام نبیه بری در وداع با رهبر شهید انقلاب اسلامی

رئیس پارلمان لبنان در پیامی خامنه‌ای را الگویی جاودانه برای نسل‌ها خواند و بر بازگشت به مواضع او تأکید کرد.

پیام نبیه بری، رئیس پارلمان لبنان، به مناسبت وداع با رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران:

ای سرور و امام من، برخی واژه‌ها فراتر از فرهنگ لغت خود هستند.

و برخی موضع‌گیری‌ها فراتر از زمان می‌روند و برخی مردان، از شمارش و عدد درنمی‌آیند؛ آن‌چنان که درباره‌شان گفته می‌شود: «امتی در یک مرد».

​در روز وداع با تو، ای رهبر امت و ای شهید گواه؛ تو ای امام، همواره به عنوان خاطره‌ای زنده و الگویی جاودانه و فراموش‌نشدنی در یاد نسل‌ها خواهی ماند... آن‌ها بازمی‌گردند و ما نیز به مواضع پیشگامانه شما بازخواهیم گشت؛ همان مواضعی که خواب را از چشم ستمگران، طاغوت‌ها و متجاوزان ربود:

«نه شرقی، نه غربی... و یاری رساندن به مظلومان، عبادت است.»

پیام نبیه بری، رئیس پارلمان لبنان، به مناسبت وداع با رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران:

این همان انقلاب اسلامی ایران است که ما با آن زندگی کردیم و آن را در کنار حضرت امام سید موسی صدر لمس کردیم؛ در پیوند و ارتباطی تنگاتنگ با امام راحل، آیت‌الله العظمی سید روح‌الله موسوی خمینی و در کنار شهید مصطفی چمران.

همان زمان که امام موسی صدر با مرکب قلمش، «ندای پیامبران» را نوشت و برای خاطر ایران و لبنان، شرق و غرب عالم را خطاب قرار داد.

​ای کوچ‌کرده‌ی جاودان، امام شهید، سید علی خامنه‌ای؛

پیش از دیدار با شما، برای ما خورشید درخشانِ سپیده‌دمی نو بودید؛ چرا که گاهی گوش‌ها پیش از چشم‌ها عاشق می‌شوند.

و هنگامی که در آغاز دهه نود قرن گذشته برای نخستین بار با شما دیدار کردیم، ما را به کرانه‌های ائمه بزرگوار بردید و تمام آنچه را که بود، آنچه باید باشد، آنچه باید در آن و بر اساس آن باشیم و آنچه می‌تواند مرهمی بر زخم‌ها باشد و ما را از ورق زدن صفحات کتاب‌ها بی‌نیاز کند، در یک آن خلاصه کردید.

​هرگز آن عبارت را فراموش نمی‌کنم: ​«برادرم استاد نبیه! و از طریق تو به برادران و خواهران عزیز در جنبش امل می‌گویم: گوشت تو از گوشت من، خون تو از خون من، صلح تو صلح من و جنگ تو جنگ من است؛ ما نسل و ذریه‌ای از یکدیگریم. وحدت، سپس وحدت، سپس وحدت و در همه سطوح».

​ما با این سخنِ وحدت‌آفرین خو گرفتیم، سخنی که بر سر هر زبانی جاری شد؛ آن هم بر پایه رویارویی با دشمن صهیونیستی؛

دشمنی که کودکان را پیش از بزرگسالان و پیران را پیش از جوانان هدف قرار داد تا روحیه مقاومت را در لبنان ریشه‌کن کند.

دشمنی که کشور را ویران کرد، تا جایی که برخی روستاها کاملاً با خاک یکسان شدند و از میان رفتند. اما در مقابل، دریایی از شهدا، مجروحان، اسیران و آنان که ماشه تفنگ را در دست فشردند، شکل گرفت و ما وصیت را حفظ کردیم.

پیام نبیه بری، رئیس پارلمان لبنان، به مناسبت وداع با رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران:

ای سرور و امام من، ای شهید کوچ‌کرده‌ی حاضر؛

ما همچنان در ماه محرم هستیم، مصیبت هنوز سنگین است و چراغ هدایت همچنان روشنایی می‌بخشد... و هنوز امام حسین (ع) جهت‌نمای قطب‌نما و فریاد طنین‌انداز تاریخ است که: «دامن‌هایی که پاکیزه بودند، بزرگانی که پاک‌سرشت بودند، غیرت‌مندانی که ننگ را نمی‌پذیرفتند و جان‌های آزاده‌ای که هرگز فرمانبرداری از فرومایگان را بر قربانگاه بزرگواران ترجیح نمی‌دهند».

و ما هر اندازه هم که فداکاری‌ها سنگین باشد، هرگز تغییر موضع نخواهیم داد و پیمان نخواهیم گسست.

​ای سلاله ائمه، تقدیر امامان (و تو خود از عترت پاک آنهایی) این است که با ترور و خدعه، با کشته شدن و خنجر از پشت خوردن به شهادت برسند؛ همان‌گونه که تو در محراب نماز و در حالی که قرآن میان دستانت بود، پرکشیدی؛ آه از شب قدر!

پیام نبیه بری، رئیس پارلمان لبنان، به مناسبت وداع با رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران:

آقای من، در آخرین طواف تو از تهران به نجف، از کربلا به سامرا و سرانجام به مشهد مقدس و بارگاه شریف رضوی، تو را در قالب این دعا و فریاد به یاد می‌آورم: «گویا می‌بینم که بندبند پیکرم را گرگ‌های بیابان میان نواویس و کربلا از هم جدا می‌کنند...» و همانا کل یوم عاشورا.

​در پیشگاه مقام تو، کلمات سرشار از عبرت‌های جاودانه‌اند. در روز وداع با تو، سخنی را به یاد می‌آورم که در آخرین دیدارمان در مراسم تسلیت شهادت رئیس‌جمهور، سید ابراهیم رئیسی و یاران شهیدش به شما عرض کردم؛

و اکنون آن کلمات را به محضر سرور ارجمند، سید مجتبی و برادرانمان در رهبری جمهوری اسلامی، انقلاب و ملت ایران امانت می‌سپارم: «زخم‌هایی که بر تن برادرانمان در جمهوری اسلامی ایران می‌نشیند، زخمی است که بر پیکر هر لبنانیِ شریف و آزاده‌ای وارد می‌شود».

​ای سرور من، همانا شریف‌ترین مرگ، شهادت است.

پاک و گوارا باد خاکی که پیکر تو را در آغوش می‌کشد؛ زمین آغوش گشوده است تا شریف‌ترین میهمان را پذیرا شود؛ شهیدی در جوار پیامبران، اولیا، ائمه و صدیقین، و آنان چه نیکو همدمانی هستند.

​«انا لله و انا الیه راجعون و حسبنا الله و نعم الوکیل»

تصویر این پست بایگانی شده است·دیدن در تلگرام