جمعه ۳۰ مرداد ۱۴۰۵

ما از وزارت کشور خواسته‌ایم برای پیگرد بین‌المللی و بازداشت نتانیاهو، اعلان قرمز اینترپل صادر کند.

این اقدام به اتهام حمله به ناوگان آزادی (صمود)، نسل‌کشی، و ارتکاب جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت انجام شده است.

دفتر نتانیاهو در پاسخ به اقدام ترکیه برای صدور اعلان قرمز اینترپل اعلام کرد:

اردوغان یک دیکتاتور ضدیهود است که دست به کشتار کردها زده، به تروریست‌های حماس پناه داده، نصف قبرس را اشغال کرده و رکورددار زندانی کردن روزنامه‌نگاران و سیاسیون مخالف خود است.

او اکنون می‌خواهد تجاوزگری خود علیه اسرائیل را به سوریه نیز گسترش دهد؛ اما اسرائیل این مسئله را برنمی‌تابد.

​تلاش مذبوحانه اردوغان برای ارعاب رهبران و سربازان اسرائیل، یعنی تنها دمکراسی واقعی در خاورمیانه، راه به جایی نخواهد برد.

خلع سلاح واقعی به معنای انحلال کامل سازمان‌ها و مصادره خطوط تولید سلاح است؛ سطحی از اعمال قدرت که خطر جنگ داخلی را به همراه دارد و ممکن است ایران را برای حمایت از متحدانش به مداخله مستقیم بکشاند.

اما استراتژی واقعی بغداد تدریجی‌تر به نظر می‌رسد: جذب تدریجی گروه‌های همکار و همراه و در عین حال فشار سیاسی و مالی بر گروه‌های سركش.

همچنین زیر نظر گرفتن این مسئله که آیا دولت می‌تواند موازنه نفوذ این فصائل را در مناطقی مانند الطارمية (شمال بغداد) و جرف الصخر (پایگاه اصلی کتائب حزب‌الله در جنوب پایتخت) تغییر دهد یا خیر.

با این حال، در پشت همه این‌ها عاملی خارج از کنترل بغداد نهفته است: سرنوشت این پرونده ممکن است بیش از آنکه به اقدامات دولت عراق بستگی داشته باشد، به مسیر روابط میان واشنگتن و تهران وابسته باشد.

در پرتو این واقعیت، خلع سلاح کامل شاید معیار مناسبی برای ارزیابی نباشد. معیار واقع‌بینانه‌تر، محدودتر است: آیا بغداد می‌تواند توانایی فصائل را برای حملات، انتقال سلاح، تهدید همسایگان و رفتار خارج از فرماندهی کل به‌طور مستمر کاهش دهد؟

دولت الزیدی گام‌های ساختاریِ بیشتری نسبت به پیشینیان خود برداشته است؛ اما عقب‌نشینی اجباری نیروهای دولتی تحت تهدید سلاح، نشان داد که بغداد هنوز تسلط کامل و واقعی بر قلمرو خود ندارد.

گزارش المانتیور در خصوص تلاش‌های نخست‌وزیر عراق برای خلع سلاح گروه‌های مقاومت:

در تاریخ ۲۴ ژوئیه (۲ مرداد)، نیروهای عراقی بر اساس دستوراتی مبنی بر بازرسی و جستجو برای یافتن پهپادها و موشک‌ها، به ورودی مقر «فوج المهام الخاصة» (گردان ماموریت‌های ویژه) وابسته به «جنبش النجباء» در محله جرف النداف بغداد رسیدند؛ اما نتوانستند وارد آن شوند.

به گفته دو مقام امنیتی عراق به المانیتور، فرماندهان وفادار به این گروه شبه‌نظامی به افسران دولتی هشدار دادند که حق ورود و بازرسی از این مرکز را ندارند.

ظرف چند دقیقه، اعضای النجباء، نیروهای حكومتی را محاصره کرده و اقدام به شلیک تیرهای هوایی و اخطار بر بالای خودروهای دولتی کردند.

این عملیات که با مشارکت «فرماندهی عملیات بغداد»، «پلیس فدرال» و «مدیریت امنیت حشد الشعبی» برنامه‌ریزی شده بود، در همان نقطه شکست خورد و متوقف شد.

فرماندهی حشد الشعبی به عناصر خود دستور عقب‌نشینی داد و ادعا کرد که از قبل مطلع نشده بود این عملیات یک مرکز متعلق به النجباء را هدف قرار می‌دهد؛ پس از آن واحدهای ارتش نیز سریعاً دستور مشابهی برای عقب‌نشینی دریافت کردند.

این رویداد اگرچه محدود بود، اما از نظر زمانی بسیار تعیین‌کننده است. این اولین آزمون واقعی برای تعهد علنی «علی الزیدی»، نخست‌وزیر عراق، بود که در کاخ سفید قول داده بود تمام سلاح‌های عراق را تا ۳۰ سپتامبر (موعد مقرر برای پایان مأموریت ائتلاف به رهبری آمریکا) تحت کنترل دولت درآورد.

این یورش ناموفق، مسیر باریک و پرریسکی را که الزیدی در تلاش برای پیمودن آن است آشکار می‌سازد: اعمال حاکمیت دولت بر گروه‌های مسلح بدون ایجاد درگیری مستقیم و از دست رفتن کنترل.

همچنین این مسئله شکاف عمیق میان جدول زمانی دولت و آنچه در واقعیت روی زمین قابل اجراست را برملا می‌کند.

تاریخ ۳۰ سپتامبر هرگز یک موعد واقع‌بینانه برای خلع سلاح کامل نبوده است و تحولات چند هفته گذشته، رد این ایده را محکم‌تر کرد.

دولتی که نمی‌تواند یک مقر متعلق به حرکت النجباء را بدون مواجهه با تهدید مسلحانه بازرسی کند، چگونه می‌تواند ظرف شش هفته گروه‌های دارنده موشک و پهپاد را منحل نماید؟

آنچه در دسترس به نظر می‌رسد بسیار متواضعانه است: انتقال برخی جابه‌جایی‌های تسلیحاتی محدود و تعطیلی یک یا دو مقر، صرفاً برای نشان دادن یک مانور موفق، بدون وارد شدن به نبردی که دولت توان برنده شدن در آن را ندارد.

منی طحینی، خبرنگار شبکه المنار، درباره ارتفاعات «علی الطاهر» نوشت:

دشمن اسرائیلی در تلاش است تا ارتفاعات علی الطاهر را به اشغال درآورد؛ مقاومت و ایستادگی در این منطقه تا به امروز، حماسه‌ای افسانه‌ای محسوب می‌شود.

اما اگر رزمندگان مقاومت همچنان در آنجا پایدار بمانند، قهرمانند؛ اگر در این راه به شهادت برسند، قهرمانند؛ و اگر ناچار به عقب‌نشینی شوند، باز هم قهرمانند.

اگر این ارتفاعات همچنان در برابر اشغالگری مقاومت کند، یک دستاورد افسانه‌ای است؛ و اگر دشمن موفق به اشغال آن شود، همین که این منطقه توانسته چنین مدت طولانی ایستادگی کند، خود دستاوردی افسانه‌ای باقی خواهد ماند.

دشمن این‌گونه تبلیغ می‌کند که اشغال این منطقه یک پیروزی است و در مقابل، حامیان مقاومت احساس می‌کنند که در صورت سقوط آن، کارزار با فاجعه یا شکست مواجه شده است.

اما حقیقت این است که اشغال آن به معنای شکست نیست، همان‌طور که ایستادگی در آن نیز پیروزی نهایی به شمار نمی‌رود.

این یک جنگ است و جنگ از نبردهای متعدد تشکیل می‌شود.

پیروزی نهایی زمانی محقق خواهد شد که تمام خاک لبنان آزاد شود.

بنابراین، سرنوشت این ارتفاعات در روزهای آینده هرچه که باشد، ما باید باور داشته باشیم که پیروزی حتماً خواهد آمد.

سرنوشت جنگ با سرنوشت ارتفاعات «علی الطاهر» رقم نمی‌خورد.

ایران رتبه اول تولید محصولات پلیمری در غرب آسیا (خاورمیانه) را دارد:

ظرفیت اسمی تولید محصولات پلیمری ایران به حدود ۹ میلیون تُن در سال رسیده است.

این رقم معادل حدود ۱.۸ درصد از ظرفیت تولید جهانی و حدود ۲۱ درصد از ظرفیت تولید غرب آسیا (خاورمیانه) است.

طبق برنامه‌ریزی‌ها، میزان تولید محصولات پلیمری ایران تا پایان سال ۱۴۰۷، به ۱۶ میلیون تُن خواهد رسید.

صادرات پلیمر ایران تقریباً به گردش مالی سالانه ۵ میلیارد دلاری رسیده است که حدود ۱۰ درصد از کل صادرات غیرنفتی کشور را تشکیل می‌دهد.

در دو دهه اخیر، رشد صنایع خودروسازی، تجهیزات پزشکی، انرژی‌های نو، کالاهای مصرفی، آرایشی و بهداشتی، سهم پلیمرها را در زنجیره ارزش جهانی به‌طور چشمگیری بالا برده است.

جنگ روسیه و اوکراین؛ رئیس‌جمهور اوکراین علیه «ماشا و خرس»:

​ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، دیروز فرمانی را امضا کرد که بر اساس آن پنج شهروند روس و چهار شرکت و سازمان مرتبط با ساخت و پخش انیمیشن «ماشا و خرس» (Masha and the Bear) تحت تحریم قرار گرفتند.

دلیل رسمی این اقدام چنین عنوان شده است: این سریال «روایت‌های طرفدار روسیه را در قالب محتوای کودکانه پنهان کرده و تهدیدی برای امنیت ملی اوکراین محسوب می‌شود».

​این تحریم‌ها استودیوی سازنده (Animaccord)، بنیان‌گذار/مدیرعامل، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان، تهیه‌کننده و سایر عوامل مرتبط را هدف قرار داده است.

این اقدام، زمینه‌ای قانونی برای اوکراین فراهم می‌کند تا پخش این سریال را در کشور مسدود کند؛ از جمله درخواست از یوتیوب، نتفلیکس و سایر پلتفرم‌ها برای محدود کردن دسترسی به این محتوا.

بیانیه مشترک بریتانیا، فرانسه، آلمان، ایتالیا و هلند علیه مناقصه‌های ساخت ۱۴۰۰ واحد مسکونی در منطقه E1 (بین معاله ادومیم و اورشلیم (قدس اشغالی))، شامل هشدار به شرکت‌های ساختمانی:

تصمیم دولت اسرائیل برای انتشار مناقصه‌های ساخت‌وساز در قالب پروژه شهرک‌سازی E1 غیرقابل قبول است.

پروژه شهرک‌سازی E1 با ایجاد شکاف در کرانه باختری و آسیب زدن به یکپارچگی سرزمینی اراضی فلسطینی، فرصت‌های تحقق راهکار دو-دولت را از بین می‌برد.

حقوق بین‌الملل به روشنی صراحت دارد که شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری غیرقانونی هستند.

ما از دولت اسرائیل می‌خواهیم فوراً از این طرح‌ها عقب‌نشینی کرده و توسعه شهرک‌ها در کرانه باختری را متوقف کند.

این‌گونه اقدامات نه تنها ما را از صلح دورتر می‌کند، بلکه به جایگاه بین‌المللی اسرائیل نیز آسیب بیشتری وارد خواهد ساخت.

شرکت‌های ساختمانی باید از شرکت در این مناقصه‌ها خودداری کنند. آن‌ها باید از پیامدهای حقوقی و آسیب‌های احتمالی به اعتبار و شهرت خود، از جمله خطر مشارکت در نقض‌های جدی حقوق بین‌الملل، آگاه باشند.

نشریه اتلانتیک گزارش داده است که مقامات اوکراینی اوایل امسال طرحی را برای گسترش چشمگیر حملات خود علیه روسیه پیشنهاد دادند؛ طرحی که محور اصلی آن فلج کردن فرودگاه‌های مسکو با ارسال شبانه تا ۱۰۰۰ پهپاد خودکار (خودگردان) بود.

این پهپادها به جای اتکا به خلبان از راه دور، با استفاده از هوش مصنوعی داخلی و سیستم‌های تطبیق نقشه هدایت می‌شدند و اهداف تعیین‌شده را انتخاب می‌کردند؛ مزیتی که به آن‌ها اجازه می‌داد حتی با وجود اختلال‌های الکترونیکی روسیه (جنگ الکترونیک) به عملیات خود ادامه دهند.

هدف از این طرح، ایجاد اختلال شدید در پروازهای اطراف مسکو و اعمال فشار داخلی بر کرملین برای کشاندن آن به پای میز مذاکره بود.

با وجود نگرانی‌ها در مورد تلفات غیرنظامی و به خطر افتادن هواپیماهای مسافربری، زلنسکی اجازه داد مراحل آماده‌سازی این طرح پیش برود.

این پروژه پس از برکناری فدروف از سمت وزیری دفاع در ماه ژوئیه به حالت تعلیق درآمد، اما مقامات اوکراینی بر این باورند که احیای آن ظرف حدود سه ماه امکان‌پذیر است.

من روز دوشنبه تحریم‌های اقتصادی جدیدی علیه ایران اعلام خواهم کرد.

این روش در ونزوئلا جواب داد، اکنون در کوبا جواب می‌دهد و در ایران هم جواب خواهد داد. ما حکومت ایران را سرنگون خواهیم کرد.

معاون رئیس‌جمهور آمریکا که مسئول دستیابی به یادداشت تفاهم با ایران بود:

فشارهای اقتصادی بر ایران، محاسبات این کشور را درباره توافقی که می‌خواهد با ما داشته باشد تغییر می‌دهد.

​این فشارها ایران را سرِ یک دو راهی قرار می‌دهد: آیا می‌خواهد اقتصادش برای همیشه تحت فشار باقی بماند، یا خواهان روابط بهتری با غرب است؟

​ما به اعمال فشار اقتصادی بر ایران ادامه خواهیم داد، چرا که در نهایت همین اقدام ما را به هدف پایانی‌مان می‌رساند.

​هفته‌های اخیر نشان داد که ایرانی‌ها سنگینی این فشارها را بسیار بیشتر از ما احساس کرده‌اند. ​ ​تمام مقامات ارشد دولت آمریکا تمرکز خود را بر روی فشار اقتصادی بر ایران گذاشته‌اند.