دوشنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۴

سلام بر تحریم کنندگان!

توصیه می‌کنم فردا موارد زیر را انجام دهید:

اول: تا حد امکان از خانه‌هایتان خارج نشوید، مگر برای موارد بسیار ضروری. بگذارید روزتان روز خانواده و تعطیلی از محل کار تا بعد از نماز مغرب باشد.

ثانیاً: از این فرصت برای عبادت، دعا و استغفار بهره ببرید. بگذارید روزتان روز طاعت باشد (روزی از روزهای خدا... به استثنای اعضای کمیسیون).

سوم: برای هرگونه دستورالعمل کلی یا خاص، آماده باشید.

چهارم: از ایجاد مانع در برابر روند دموکراتیک برحذر باشید.

پنجم: هر کسی که مجبور به شرکت در انتخابات است، بگذارید همانطور که نیروهای امنیتی قهرمان ما انجام دادند، انجام دهد.

ششم: پس از پایان روند رأی‌گیری، به مساجد، حسینیه‌ها، عبادتگاه‌ها و کلیساها بروید تا خدا را به خاطر هدایتتان برای تحریم انتخابات شکر کنید.

برای موفقیت و سلامتی رهبرتان دعا کنید.

کنش رسانه‌ای دولت باید مناسب، شایسته، بهنگام و غیرنمایشی و البته یکدست و همگن باشد، در غیر این ‌صورت خلاف آنچه شخص رئیس‌جمهور می‌سازد و می‌طلبد، سادگی و صداقت را منتقل نمی‌کند. ناهماهنگی در اعلام برخی تصمیمات یا طرح‌ها که احتمالاً با هدف اعلام پرکاری دولت انجام می‌شود، آثار و عوارضی خسارت‌بار به دنبال دارد. در وضعیت کنونی، بدنه اطلاع‌رسانه‌ای دولت یعنی زبان دولت، از مسائل اطلاع ندارد، در جریان آخرین تصمیمات و اقدامات نیست، مسائل پیچیده را بسیار ساده می‌بیند، جامعه را از دریچه رسانه‌های اجتماعی می‌شناسد و توانایی اقناع، تبیین و تشریح کمی دارد. ضمن آنکه در زمانه شدت گرفتن تغییرات اجتماعی، فراست اجتماعی برای پاسخگویی به پرسش‌های ناگهانی یا واکنش به رخدادهای غیرمترقبه مانند احوالپرسی رئیس‌جمهور و اردوغان در حاشیه اجلاس دوحه، عنصری ضروری در حکمرانی رسانه‌ای است؛ حتی اگر نیت ذهنی، سلامت کاری و رأفت قلبی در عالی‌ترین سطح باشد.

مقتدی صدر، رهبر جریان صدر در عراق، تصمیم به تحریم انتخابات پارلمانی فردا گرفته تا به طور همزمان چند هدف استراتژیک را دنبال کند.

او سیستم سیاسی فعلی عراق را کاملاً فاسد، فرقه‌ای و تحت سلطه گروه‌های مسلح می‌داند و معتقد است که شرکت در انتخابات، به معنای تأیید و مشروعیت‌بخشی به این ساختار ناکارآمد است.

صدر از سال ۲۰۲۲، پس از خروج ناگهانی نمایندگان جریان صدر (سائرون) از پارلمان (در ژوئن همان سال)، عملاً از قدرت اجرایی فاصله گرفته و حالا با تحریم انتخابات، می‌خواهد نشان دهد که راه اصلاح واقعی، نه از طریق صندوق رأی، بلکه از طریق فشار مردمی و افشای ناکارآمدی رقبا است.

این تحریم، ادامهٔ شکست پروژهٔ «اکثریت ملی» است که صدر در سال ۲۰۲۱ دنبال می‌کرد: او می‌خواست با کسب بیش از ۵۰ درصد کرسی‌های پارلمان، رقبای شیعی (چارچوب هماهنگی شیعی یا اطار التنسیقی) را کاملاً کنار بزند و حکومتی بدون نفوذ نظامیان طرفدار ایران تشکیل دهد.

اما سیستم سهمیه‌بندی قومی-فرقه‌ای عراق و اتحاد رقبا، این طرح را ناکام گذاشت. حالا صدر با تحریم، صدها هزار رأی هوادارانش را از صندوق‌ها دور می‌کند؛ این کار باعث کاهش مشارکت شیعیان، تضعیف انسجام داخلی چارچوب هماهنگی (مثلاً رقابت میان نوری مالکی و محمد شیاع السودانی) و در نهایت زیر سؤال بردن مشروعیت نتایج انتخابات می‌شود.

از سوی دیگر، صدر خود را به عنوان صدای اعتراض و گزینهٔ جایگزین معرفی می‌کند: او خواستار انحلال کامل شبه‌نظامیان، بازگرداندن حاکمیت به دولت مرکزی، قطع نفوذ خارجی (به ویژه ایران) و مبارزه با فساد است.

با این تحریم، او در موقعیت یک ناظر منتقد قرار می‌گیرد و می‌تواند در صورت بروز بحران اقتصادی، امنیتی یا خارجی (مثل تحریم‌های آمریکا یا تنش با اسرائیل)، با بسیج هوادارانش در خیابان، ادعا کند که «تنها راه نجات عراق، کنار گذاشتن چهره‌های کهنه و بازگشت به مردم است».

این استراتژی ریسک بالایی دارد و ممکن است پایگاه مردمی‌اش را تضعیف کند؛ اما صدر روی صبر بلندمدت و فروپاشی احتمالی رقبا حساب باز کرده است.

میزان مشارکت نیروهای امنیتی عراق در رأی‌گیری ویژه روز گذشته (که مخصوص نیروهای امنیتی و آوارگان بود) ۸۲.۵۲٪ گزارش شده است.

بالاترین مشارکت در استان‌های کردنشین (دهوک، سلیمانیه، اربیل) نزدیک به ۹۸٪ و پایین‌ترین در مناطق شیعه‌نشین (رصافه بغداد، نجف، بصره) زیر ۷۶٪ ثبت شد.

مشارکت آوارگان نیز ۷۳.۳۵٪ اعلام شد.

پ.ن: باید توجه داشت در دور قبلی انتخابات عراق (سال ۲۰۲۱) که مشارکت کلی در انتخابات حدود ۴۱ درصد بود، مشارکت نیروهای مسلح و امنیتی بیش از ۸۸ درصد و مشارکت آوارگان حدود ۲۸ درصد بود.

مجموع مشارکت نیروهای مسلح و آوارگان نیز در دور قبلی انتخابات، ۶۹ درصد بود (حدود ۱۳ درصد کمتر از انتخابات روز گذشته).