شنبه ۳ آبان ۱۴۰۴

در حالی‌ که نقش هزاع بن زاید آل‌نهیان در سال‌های اخیر به سطحی تشریفاتی محدود شده بود، او بار دیگر به عرصه امنیتی بازگشته و تلاش دارد نفوذ برادرش طحنون بن زاید آل‌نهیان را در سیاست منطقه‌ای به چالش بکشد.

این بازگشت با اختلاف نظر میان دو شاهزاده در پرونده لیبی همراه است؛ جایی که هزاع از نامزدی فاضل لامن، مشاور دوران انتقال سیاسی لیبی، حمایت می‌کند، در حالی‌ که طحنون حامی عارف علی نایض، سفیر پیشین لیبی در ابوظبی و متحد خاندان حفتر، است.

هم‌زمان با این رقابت، محمد بن زاید آل‌نهیان، رئیس امارات، با تقویت نقش پسرش خالد بن محمد بن زاید در شورای اجرایی ابوظبی، توازن قدرت در خاندان حاکم را بازتعریف کرده است.

طحنون اکنون بر دارایی‌های مالی و فناوری از طریق صندوق ای‌دی‌کیو و شرکت هوش مصنوعی گروه ۴۲ متمرکز است، در حالی‌ که هزاع همچنان با تکیه بر شبکه‌های امنیتی و نفوذش در شورای اجرایی ابوظبی، به دنبال بازگشت به مرکز تصمیم‌سازی‌های امنیتی کشور است.

چین و روسیه دامنه چالش حقوقی خود را با غرب و حمایت خود را از ایران به سطح آژانس بین المللی انرژی اتمی نیز گسترش داده و طی نامه ای رسمی به رییس آژانس بین المللی انرژی اتمی اعلام نمودند که اولا اسنپ بک فعال نشده و ثانیا با توجه به منقضی شدن قطعنامه ۲۲۳۱ در ۱۸ اکتبر، زین پس شورای حکام در مورد پرونده هسته ای ایران دستور کاری ندارد: «مطابق با قطعنامه ۲۲۳۱، تمام مفاد آن در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵ خاتمه یافته است. در نتیجه، مأموریت مدیرکل ذیل آن نیز پایان یافته و مبنای گزارش‌دهی دیگر وجود ندارد.» «در نتیجه، پس از ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵، موضوع مربوطه (پرونده هسته ای ایران) از دستور کار شورای حکام خارج شده و اقدام دیگری در این مورد نیاز نمی باشد.» طبق خود این نامه، این استدلال بر اساس بند ۱۴ مصوبه شورای حکام Gov/2015/72 است که بر اساس آن: «شورا تصمیم می‌گیرد که این موضوع را در دستور کار خود نگه دارد تا ده سال پس از روز پذیرش برجام (Adoption Day)، یا تا زمانی که مدیرکل گزارش دهد آژانس به نتیجه‌گیری گسترده‌تر برای ایران رسیده است، هرکدام زودتر واقع شود.» اکنون میتوان گفت که چین و روسیه قصد دارند نه فقط در سطح شورای امنیت، بلکه در سطح آژانس هم با E3 و گروسی درگیر شوند. اروپا قصد داشت موتور صدور قطعنامه های ضد ایرانی را در آژانس روشن کند اما اکنون با چالشی مهم مواجه است. چین و روسیه در صورت اصرار بر موضع خود و اعمال آن، من بعد در قالب اعتراضات آیین نامه ای در نشستهای شورای حکام، اخلال در تصویب بودجه برای نظارت بر ایران بر مبنای ۲۲۳۱ در کمیته بودجه آژانس و در نهایت بلوکه کردن گزارشها در شورای امنیت، با غرب درگیر خواهند شد. این موضع چین و روسیه کارزار حقوقی بیسابقه ای علیه غرب و تا همین جا پیروزی مهمی برای تهران است که البته نقش وزارت خارجه ایران در پیشبرد و هدایت آن تا این مرحله و رسیدن آن به نتیجه نهایی نباید نادیده گرفته شود. این صرفا ابتدای راه است و مسیر پرفراز و نشیب و طولانی در پیش روست.

بر اساس داده‌های اداره کل گمرک چین، صادرات چین به ایالات متحده در ۹ ماه اول سال ۲۰۲۵ نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱۸ درصد کاهش یافته و به ۳۱۷ میلیارد دلار رسیده است که پایین‌ترین سطح در پنج سال گذشته است.

طبق اعلام اداره کل گمرک چین، از سال ۲۰۲۲، صادرات ۲۹ درصد یا ۱۳۱ میلیارد دلار کاهش یافته است.

این رقم با سطوح ثبت شده در ۹ ماه اول سال ۲۰۱۷، زمانی که اولین جنگ تجاری آغاز شد و بالغ بر ۳۰۹ میلیارد دلار بود، قابل مقایسه است.

علاوه بر این، محموله‌های بسته‌های کوچک از آوریل ۲۰۲۵، ۵۰ درصد کاهش یافته و در سپتامبر ۲۰۲۵ به ۱.۱۵ میلیارد دلار رسیده است.

در همین حال، صادرات تلویزیون‌های LCD از چین به ایالات متحده در سه‌ماهه سوم سال ۲۰۲۵، کاهش شدید ۷۳ درصدی را از نظر ارزش ثبت کرد.

تجارت بین دو اقتصاد بزرگ جهان به دلیل افزایش تنش‌ها بین آنها به سرعت در حال کاهش است.

منبع: کانال راهبرد اقتصادی @eco_rahbord

‏این تلقی که ترامپ صرفا تاجری است که به دنبال کسب سود، پیروزهای فردی یا برتری‌جویی سیاسی است، عمیقا ناقص است. وابستگی به یهودی‌های نیویورک که اسرائیل را درگیر یک «جهاد مقدس» در خاورمیانه و خود را مکلف به فداکاری برای آن می‌دانند. یک سویهٔ ایدئولوژیک به سیاست ترامپ علیه ایران تزریق کرده که تصور می‌کند درگیر جنگی ۳۰۰۰ ساله است. شخصیت سطحی ترامپ تحت تاثیر «جهادی‌های یهودی» این موضوع را کاملا جدی گرفته است.

ترامپ و مهم‌تر از او کوشنر، فکر می‌کنند با ازمیان‌بردن مقاومت اسلامی بناست در یک نبرد هزاران ساله پیروز شود. از همین جاست که باید فهمید صلح و توافق فعلا معنا ندارد و باید مهیای دشواری‌ها و شگفتی‌ها بود. از آن چشم‌اندازی که این فرقه به مسائل نگاه می‌کنند، جنگ وقتی تمام می‌شود که یکی از طرفین تمام شده باشد. ساده‌دلی را باید کنار گذاشت.